Κοιτώντας κανείς τις διαμαρτυρίες από το ΚΚΕ και άλλες αριστερές δυνάμεις ως προς την παρουσία των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στο Στεφανοβίκειο και τον Παγασητικό επιστρέφει χρόνια πίσω σε εποχές που δεν υπάρχουν σήμερα, όπου καλό θα ήταν να σκεφτεί πως, στα «οικόπεδα» της Κύπρου με το φυσικό αέριο και στην τριμερής σχέση της χώρας μας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, εγγυητές είναι οι κακοί αμερικανοί και τα όπλα τους οι οποίοι προφανώς άλλωτε -ανάλογα με τα συμφεροντά τους- είναι καλοί για τα εθνικά μας συμφέροντα άλλωτε κακοί. Οι σχέσεις μιας χώρας σαν την δική μας με την μεγαλύτερη δύναμη του πλανήτη στον σύνθετο πολιτικά και οικονομικά κόσμο όπου ζουμε,προφανώς σήμερα δεν μπορεί να καθορίζεται από ιδεολογικές αγκυλώσεις τύπου «go bac κα Μερκελ» ή «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι». Ο κόσμος είναι πιο σύνθετος χωρίς αυτό να σημαίνει οτι παύει κάποιος να παραμένει οπαδός του δικαίου και της αλληλεγγύης, η οποια ωστόσο ως διεθνιστική ρητορική υποχωρεί μπροστά στο εθνικό συμφέρον.